Polityka Breżniewa
szkolenie masażu
Kontakt
praca łomżaCiekawy fragment
phone card to albania Wspólne rządy Breżniewa i Kosygina zainicjowały ambitny program reformy rolnictwa, którego celem było zachęcenie chłopów do zwiększenia produkcji w gospodarstwach kolektywnych i wyeliminowanie przeszkód utrudniających gospodarowanie w kołchozach. Praca dorywczaMapa Strony
- Mapa Strony
- domy pod warszawą
Sponsorzy
Grypa
podręczniki szkolne szkolne online.
POLITYKA ZAGRANICZNA
domek Za czasów Breżniewa radziecka polityka zagraniczna dążyła do osiągnięcia kilku celów. W Europie Wschodniej wyłoniła się groźba reform w partii komunistycznej, a pod koniec rządów Breżniewa powstał niezależny ruch związkowy w Polsce. Związek Radziecki wykorzystał proces dekolonizacji w krajach rozwijających się do zdobycia wpływów w Indiach i Afganistanie; w kilku krajach afrykańskich zapewnił sobie przyczółki albo bezpośrednio, albo przez pośredników. Stosunki z Chinami były wTogie i doprowadziły do potyczek po obu stronach granicy. W tym czasie Chiny były najgroźniejszym przeciwnikiem ZSRR. Ostatecznie, podczas zimnowojennego konfliktu ze Stanami Zjednoczonymi radzieckim przywódcom udało się osiągnąć stan chwiejnej równowagi, który zaowocował odprężeniem i oficjalną kampanią pokojową Zwieńczeniem tej polityki było podpisanie układu SALT-II ze Stanami Zjednoczonymi w Wiedniu, choć druga strona nie ratyfikowała go, chcąc najpierw upewnić się, czy liczba rakiet jest zrównoważona. Podpisanie układu w Helsinkach w połowie lat siedemdziesiątych faktycznie zakończyło II wojnę światową dzięki uznaniu ówczesnych granic, dwóch państw niemieckich i wyrażeniu zgody przez ZSRR na respektowanie praw człowieka. Okres 1964-1982 można uznać za czas konsolidowania się ZSRR i wzrostu jego potęgi militarnej. Doszło też wówczas do dwóch inwazji na państwa sąsiednie: jednej w Europie, drugiej na Bliskim Wschodzie. Miała je usprawiedliwiać tzw. doktryna Breżniew a. ale w rzeczywistości pokazały one, że komunistyczny gigant jest w gruncie rzeczy imperialnym reżimem, który chcąc rozszerzyć swoje wpływy lub zabezpieczyć się przed próbami wyzwolenia się spod jego dominacji, podejmowanymi przez państwa satelickie, zawsze użyje przemocy.