
W okresie ryądów Chruszczowa Związek Radziecki zaczaj zjednywać sobie sojuszników w świecie arabskim. Kryzys sueski z 1956 r. był momentem przełomowym - Izrael zaatakował Egipt Nasera, a Brytyjczycy i Francuzi też skierowali siły do tej ostatniej z większych akcji, jakie podjęli jeszcze jako potęgi kolonialne. Zdecydowana odpowiedź ZSRR, oprócz słów potępienia ze strony USA, zmusiła oba zachodnioeuropejskie kraje do niesławnego odwrotu. Bułganin zareagował wojowniczo, grożąc atakami nuklearnymi na Londyn i Paryż, a także całkowitym zniszczeniem Izraela, jeśli nie wycofa swoich wojsk z okupowanych ziem. Związek Radziecki oczywi-. ście popierał kraje arabskie przeciwko Izraelowi, który otrzymywał pomoc wojskową od USA. Naser okazał się użytecznym sojusznikiem. Jednak w czerwcu 1967 r. Izrael zagarnął ziemie na półwyspie Synaj, a także pokonał kolejno Egipt, Syrię i Jordanię. Słabość państw arabskich sąsiadujących z Izraelem była bezsporna. ZSRR postanowił zmienić ten stan rzeczy, stając się głównym dostawcą uzbrojenia, zwłaszcza do Egiptu. Stosunki z krajami arabskimi nigdy nie należały do łatwych. Jednakże między 1968 a 1970 r., w trakcie toczącej się wówczas wojny na wyniszczenie. Związek Radziecki faktycznie kontrolował egipskie wojska obrony powietrznej, wysyłając jednocześnie do Egiptu ponad 20 tys. doradców wojskowych. Gdy Naser zmarł w 1970 r., początkowo wydawało się, że jego następca Anwar Sadat będzie kontynuował dotychczasową linię polityczną, polegającą na całkowitej za-leżności od radzieckiej pomocy. 27 maja 1971 ZSRR i Egipt podpisały traktat o przyjaźni i współpracy, który miał obowiązywać 15 lat. Jednak Sadat nie był zadowolony z jakości i ubogiej oferty broni otrzymywanej od ZSRR. po dwóch nieudanych wizytach w Moskwie, podczas których ubiegał się o dostawy bardziej zaawansowanego pod względem technologicznym uzbrojenia, najpierw usunął z gabinetu prosowieckich polityków, a następnie 26 maja 1972 pozbył się z kraju radzieckich doradców wojskowych. Sadat zaczął tracić wiarę w swojego sojusznika. Uznał między innymi, że układ SALT-I pokazał, iż ZSRR i USA mają własne plany co do Bliskiego Wschodu.