Polityka Breżniewa
windykacja dlugow
Kontakt
stomatolog warszawaCiekawy fragment
perfumy damskie Wspólne rządy Breżniewa i Kosygina zainicjowały ambitny program reformy rolnictwa, którego celem było zachęcenie chłopów do zwiększenia produkcji w gospodarstwach kolektywnych i wyeliminowanie przeszkód utrudniających gospodarowanie w kołchozach. Oferty pracy lublin lub praca lublinMapa Strony
- Mapa Strony
Sponsorzy
NARASTAJĄCY WYŚCIG ZBROJEŃ
Za panowania Stalina ZSRR uczynił ambitny pierwszy krok na drodze do wyścigu zbrojeń, którego zwieńczeniem była eksplozja bomby wodorowej w 1953 r,, dorównująca amerykańskiemu sukcesowi odniesionemu rok wcześniej. Bomby termonukleame zapoczątkowały nowy etap w wyścigu zbrojeń, ale w latach pięćdziesiątych prowadzenie w tej dziedzinie objęły Stany Zjednoczone. Przez kilka lat dominującą polityką USA była taktyka zmasowanego odwetu w razie jakiegokolwiek ataku bronią konwencjonalną w Europie Zachodniej. Polityka ta groziła wybuchem III wojny światowej w wypadku zaangażowania się obu supermocarstw w bezpośredni konflikt. Stalin starannie unikał jakiejkolwiek dyskusji na temat takiej sytuacji i choć nie stronił od niebezpiecznych przedsięwzięć - jak w wypadku Korei - nigdy nie podjąłby ryzyka utraty bym państwowego przez ZSRR w wyniku sporu wokół ziem, które znajdowały się poza bezpośrednimi strategicznymi priorytetami. Chruszczow, będący wobec USA w sytuacji znacznie gorszej niż Stalin, był jak na ironię znacznie bardziej pewny siebie. Największym pragnieniem radzieckiego przywódcy było podniesienie prestiżu ZSRR, aby na arenie międzynarodowej uważano go za partnera równego USA. Cel ten był osiągalny, dopóki nie została publicznie ujawniona prawda o „luce zbrojeniowej\" dotyczącej broni nuklearnej i bombowców dalekiego zasięgu (tak jak w wypadku przemilczania przez ZSRR lotów U-2 przed zestrzeleniem Gary*ego Powersa). Za kadencji Kennedy\'ego i jego sekretarza stanu Roberta McNa-mary politykę zmasowanego odwetu zastąpiono polityką elastycznego reagowania. W razie zagrożenia radziecką agresją Stany Zjednoczone nie miały się angażować w prowadzenie wojny totalnej, lecz mogły wybrać taktykę stopniowania reakcji, aż do pełnej eskalacji. Tak więc polityka elastycznego reagowania sprawiała, że nie można było wcześniej przewidzieć, jaka będzie odpowiedź Amerykanów na radziecki atak. Zgodnie z przyjętą strategią, określaną terminem przeciwuderzenią w 1962 r. Stany Zjednoczone raczej zaatakowałyby instalacje wojskowe niż miasta- Założenia te zwiększały możliwość, że Stany Zjednoczone wykonają uderzenie na ZSRR jako pierwsze.