kursy językowe Wrocław Teraz na czele państwa stanął pracowity administrator, Leonid lljicz Breżniew, liczący sobie 58 lat w chwili, gdy przewrót, który obalił Chruszczowa. wyniósł go do władzy, pozornie jako marionetkowego przywódcę. Jednak Breżniew stopniowo i umiejętnie umacniał swój osobisty autorytet, by ostatecznie osiągnąć pozycję jednego z najsilniejszych przywódców radzieckich. W 1970 r. sprawował już znaczną kontrolę nad państwem, w coraz większym stopniu odciskając ślad na życiu ZSRR. Breżniew pochodził z Kamien-skoje. przemianowanego później na Dnieprodzierżyńsk. jednego z dużych ośrodków przemysłowych, które powstały nad brzegiem Dniepru; miasto to było też główną bazą Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików). Uczył się w Kursku w szkole zawodowej dla mierniczych, później studiował w Dnieprodzierżyńskim Instytucie Hutniczym. W 1931 r. wstąpił do partii komunistycznej, brał udział w okrutnej kampanii kolektywizacji w rejonie Uralu, gdzie był odpowiedzialny za nagonkę na kułaków. Zanim zaczął się piąć po szczeblach kariery partyjnej, pracował jako inżynier w zakładach metalurgicznych. Breżniew był partyjnym karierowiczem, który skorzystał z fali czystek w latach trzydziestych i awansował znacznie szybciej, niż można by się spodziewać, biorąc pod uwagę jego skromne umiejętności. Do 1939 r. zajmował coraz wyższe stanowiska w strukturach partyjnych Dnieprodzier-źyńska i Dniepropietrowska. by ostatecznie zostać sekretarzem partii w tym drugim mieście. Jego zasługi wojenne nie są wybitne, choć później czyniono wysiłki, by stworzyć wrażenie, że Breżniew był bohaterem wojennym - pojawiało się wiele opowieści o tym, jak bronił swojego stanowiska bojowego przed hordami Niemców, oddając serię za serią z karabinu maszynowego, gdy wszyscy jego towarzysze broni zginęli.